Einde van de reis....

Lieve allemaal,

Inmiddels zijn we alweer bijna 2 weken terug in het koude Nederland. Na nog 2.5 week heerlijk relaxen op de thaise stranden was het tijd om onze fantastische reis af te sluiten. We hebben nog 2 dagen geshopt in Kuala Lumpur en zijn op 20 december op het vliegtuig gestapt richting London. Dit ging helaas niet vanzelf. We hadden al 3 uur vertraging gehad en toen we eenmaal in het vliegtuig zaten, moesten we er na een uur alweer uit vanwege een technisch mankement. Inmiddels was het 2.30 uur in de nacht. Toen het technische mankement verholpen was konden we nog niet weg, want toen moest het personeel nog gewisseld worden, wat ook niet vanzelf ging. Uiteindelijk steeg het vliegtuig om 11 uur 's ochtends op, waarna we om 16.30 uur in London aankwamen. Gelukkig zonder moeite naar ons hotel en meteen in slaap gevallen om 21 uur!! Het voordeel van vroeg naar bed was dat we ook weer vroeg wakker waren. Om 8.15 uur stonden we al in de ondergrondse op weg naar Buckingham Palace. De rest van de dag zoveel mogelijk proberen te bezichtigen en ondertussen ook nog lekker geshopt. Al met al een goede afsluiter en op deze manier konden we al een beetje wennen aan de kou, brrr!

We willen jullie allemaal ontzettend bedanken voor het lezen en de vele reacties op onze reisverhalen. Zoals jullie hebben kunnen lezen hebben we een fantastische reis gehad!!

7 reacties | Reageer

Laatste deel Nieuw-Zeeland

Het is alweer een tijd geleden sinds ons laatste verhaal. Zoals de meeste van jullie wel weten hebben we voor de derde keer een ontzettend verdrietig telefoontje uit Nederland gekregen op vrijdag 12 november. Ditmaal kregen we te horen dat de Oma van Sinderen onverwachts was overleden. We hebben direct alles in werking gezet met de verzekering en gelukkig konden we de volgende dag meteen terug vliegen naar Nederland. Na een lange reis van ruim 30 uur kwamen we zondagochtend aan in Amsterdam.

Uiteraard hebben we nog van alles meegemaakt in Nieuw-Zeeland de laatste paar weken. Na Wanaka zijn we doorgereden richting Queenstown, het was heerlijk weer en hebben op ons gemak de stad bekeken. Velen gaan juist hier iets extreems doen, zoals bungyjumpen, skydiven, etc., wij hadden besloten om dit niet te gaan doen, helden dat we zijn. Daarentegen hadden we wel besloten om eenmaal in Christchurch een ballonvaart te gaan doen, iets minder heftig, maar voor ons spannend genoeg. Helaas hebben we dit niet meer kunnen doen, maar het is voor ons een hele goede reden om snel nog eens terug te gaan.

Na een paar dagen Queenstown zijn we doorgereden naar Milford Sound, een geweldige tocht door de bergen met overal watervallen. Onderweg moesten we door een tunnel, helaas aan de andere kant van de tunnel dichte mist. Dezelfde dag nog een kajaktour voor de volgende dag geboekt. 's Ochtends was het stralend weer, we hadden wederom erg veel geluk. Samen met nog twee Amerikaanse toeristen en onze gids gingen we ons rond 9 uur klaar maken voor onze tocht. Eerst kregen we de nodige uitleg en vervolgens moesten we ons warm aankleden, wat achteraf ook echt wel nodig was. We begonnen lekker rustig en we hadden totaal niet het idee dat we nou echt op de oceaan aan het kajakken waren. Hier kwam verandering in toen we eenmaal de bocht om gingen en vol in de wind terecht kwamen. Tijm en ik zaten samen in de kajak en het was flink peddelen, vol in de golven, echt super gaaf. Onderweg kwamen we nog een pinguïn tegen, waar we door de ‘heftige' omstandigheden geen foto van hebben kunnen maken. Rond 13 uur hebben we geluncht op een strandje en nog kort een rondje gepeddeld om vervolgens weer terug te gaan naar de aanlegplaats. Het was echt een super gave tocht of zoals ze hier zeggen: ‘awesome' of ‘sweet as'!!

Na Milford Sound hebben we de dagen erna weer prachtige plekken aangedaan met veel zeehonden en mooie uitzichten, dit is beter te zien op de foto's dan om te vertellen! In Dunedin, grote(re) stad in het zuiden, hebben we een tour gedaan door bierbrouwerij Speight's. Dit is een van de oudste, nog producerende bierbrouwerijen. We vonden het allebei echt een super leuke tour, verteld door een hele goede gids. Het eind beviel ons uiteraard het best, want toen mochten we zelf tappen en proeven! Ik ben nog ‘trouwwaardig' verklaard, aangezien ik een goed biertje voor mijn ‘man' tapte.. Verder hebben we ook de Canterbury Chocolate Factory bezocht, met een rondleiding door de fabriek, veel proeven (hmmm) en op het laatst een chocoladewaterval. Onze laatste dag in Dunedin hebben we de steepest street in the world bezocht en stijl was deze ook echt!

Na Dunedin doorgereden naar Mouraki, waar we weer een hoogtepunt van onze reis bereikt hebben, namelijk: Pinguïns!!! Tijdens kajakken hadden we er natuurlijk al een langs zien zwemmen, maar het was dat onze gids zei dat het een pinguïn was haha. Tegen het eind van de middag zijn we naar de uitkijkpost gereden. Pinguïns zijn heel schuw en zodra ze je zien of horen komen ze het land niet op. Gelukkig zaten er maar een paar andere toeristen en konden we rustig wachten tot de eerste pinguïns. Na ongeveer 30 minuutjes wachten kwam dan echt de eerste het strand op gespoeld, echt super. Later kwamen er steeds meer het strand op, het was een genot om naar te kijken.

We dachten echt dat we al het moois nu wel gezien zouden hebben totdat we doorreden en bij Mount Cook (hoogste berg van NZ) aankwamen, wat weer een geweldig uitzicht bood. Vervolgens doorgereden naar Lake Tekapo, waar we nog meer prachtige plaatjes hebben kunnen schieten. Ook hier kunnen de foto's het beter vertellen!

Nog verder naar het Noorden kwamen we aan in Okaroa, waar we gezwommen hebben met de kleinste en zeldzaamste dolfijnen van de wereld, de Hector Dolfijn! Het was weer heerlijk weer (25 gr), perfect om met dolfijnen te gaan zwemmen. Na ongeveer 15 minuten varen zagen we de eerste dolfijnen al rond de boot zwemmen. Eerst snel foto's gemaakt en toen snel het water in. We waren erg blij met onze wetsuit, want het water was ontzettend koud. Echt gaaf om al die dolfijnen om je heen te hebben.

Helaas stopte hierna plotseling onze Nieuw-Zeeland reis, maar we weten 100% zeker dat we hier nog een keer terug gaan komen!!!

Inmiddels zitten we alweer bijna een week in het warme Thailand. We hadden besloten dat we onze reis toch goed wilden afsluiten en dit met een lekkere vakantie. Oftewel de backpack ingewisseld voor een koffer en volgepropt met jurkjes en schoenen, Tijm voldeed met een kleine trolley en een zwembroek, tsja verschil moet er zijn!

6 reacties | Reageer

Nieuw Zeeland --> Zuider-Eiland 1

De tijd hier vliegt voorbij, wat een heerlijk land! We zitten nu alweer een aantal weken op het Zuider-eiland en we zijn volop aan het genieten. Na onze aankomst in Picton zijn we de volgende dag doorgereden naar het gebied Nelson, Tasman & Golden Bay. We hebben onder andere een wandeling gemaakt in het Abel Tasman National Park (jaja, vernoemd naar een Nederlander) en over de Farewell Spit. Dit is de langste natuurlijke zandbank in de wereld, namelijk 35 km, wij hebben een iets kleiner rondje gemaakt (ong. 5 km)!

Langzaam aan zijn we op woensdag 20 oktober doorgereden richting de westkust. Onderweg zijn we nog een aantal keer gestopt voor wat bezienswaardigheden, zoals de ‘Buller Gorge' en zogenaamde swingbridge over een rivier heen met daarbij een wandeling en informatie over de koolmijnen. De volgende dag hebben we Cape Foulwind bezocht. Captain James Cook heeft in 1770 deze naam gegeven vanwege de harde wind die hier kan blazen, zo ook deze dag. We wilden de prachtige wandeling langs de kust helemaal uitlopen tot de zeehondenkolonie (6 km heen en terug), maar het waaide echt ontzettend hard, dus zijn we na een ongeveer 1.5 km teruggelopen naar de camper en zijn via de weg naar de zeehondenkolonie gereden! De zeehonden waren uiteraard weer super om te zien, ze doen helemaal niks anders dan liggen, maar toch is het leuk.

Op vrijdag hebben we de Pancake Rocks en de Blowholes bekeken. De wind van gister was gelukkig gaan liggen en had plaats gemaakt voor een mooie blauwe lucht met een heerlijk warm zonnetje. Het wordt de Pancake Rocks genoemd omdat het allemaal laagjes rots op elkaar zijn, zodat het op een stapel pannenkoeken lijkt, met een beetje fantasie! De blowholes waren echt een spektakel, door de miljoenen jaren heen heeft de zee zich een weg in de rotsen geboord. Zodra het zeewater nu met een goede vaart door deze rotsen heen komt, spuit het water met heel veel kracht door een gat in de rots omhoog. Echt super gaaf om te zien en te voelen aangezien de rotsen lekker aan het bewegen waren als het zeewater ertegen aan klapte. Toen we 's middags een strandwandeling aan het maken waren, zagen we plotseling een klein (verdwaald) zeehondje liggen. Echt zo bijzonder en schattig, zodra hij ons zag ging hij helaas snel het water in.

De rest van de dagen hebben we verschillende wandelingen gemaakt door en over rivieren heen, waar we ook nog een poging gedaan hebben om goud uit de rivier te vissen. Helaas hebben we geen goudklompje kunnen vinden. We hebben ook nog een bezoek gebracht aan Gorge Swing Bridge, een brug over een rivier met ontzettend blauw gletsjer water. Helaas regende het en hebben we heel snel het rondje afgemaakt en zijn doorgereden naar de Franz Josef Glacier.

We waren precies op tijd want dinsdag zou de enige mooie zonnige dag zijn van die week en we hebben meteen een full day tour op de Franz Josef Glacier geboekt. Dinsdag was het gelukkig na 2 dagen alleen maar regen heerlijk weer, wat een geluk! Om 9.15 uur stonden we met een hele groep klaar om de gletsjer op te gaan. Wat een geweldige ervaring. Rond 11 uur konden we dan eindelijk onze spikes onder de schoenen binden om echt op het ijs te gaan lopen. Het laatste en hoogste gedeelte van de tocht was echt spectaculair. We zijn hier door felblauwe ijstunnels gekropen, tussen smalle spleten door en ga zo maar door, echt fantastisch! Rond 18 uur waren we weer terug en hebben eerst een heerlijk warm bubbelbad genomen. Tijm had uiteraard nergens last van, helaas had ik al zo'n spierpijn dat ik niet meer op of neer kon.

Woensdag was het na de mooie dag weer slecht weer. We zijn deze dag bij de Fox Glacier gaan kijken ongeveer 20 km verderop. De Fox samen met de Franz Josef zijn de enige gletsjers van de 360 in Nieuw-Zeeland die op slechts 300 meter boven zeeniveau liggen en dus makkelijk toegankelijk.

Donderdag zijn we nog verder langs de westkust naar beneden gereden en hebben we verschillende watervallen bekeken en de Blue Water Pools, wederom ontzettend blauw water door al die smeltende gletsjers. We zijn na een rit met prachtige uitzichten gestopt bij Wanaka. Hier zijn we naar Puzzling World geweest. Dit bestaat uit 2 onderdelen: ten eerste was er de ‘Great Maze', een doolhof waar je eerst vier torens met verschillende kleuren moet vinden en vervolgens zo snel mogelijk naar de finish moet komen. Tijm en ik waren als gekken aan het rondrennen en zaten volop in een heftige wedstrijd, terwijl de rest van de bezoekers heel rustig aan deed. Tijm liep elke keer een stuk voor en had als eerste aan alle 4 de torens een bezoek gebracht. Toen ik eenmaal de laatste toren had bereikt kwamen we elkaar op zoek naar de finish tegen, nu kon de wedstrijd pas echt beginnen..... en jullie raden het al de langzame schildpad wint altijd van de snelle haas, want ik was het eerste bij de finish! Ten tweede was er de ‘Illusion Room', met allemaal vreemde kamers, hier kunnen de foto's een beeld van geven. In Wanaka hebben we verder weer diverse mooie wandelingen gemaakt. Gelukkig is het nu echt lenteweer met een heerlijk zonnetje, we zijn zelfs verbrand.

Zoals jullie kunnen lezen zitten we niet stil, op naar de laatste 3 weken Nieuw-Zeeland!

8 reacties | Reageer

Nieuw Zeeland --> Noorder-eiland

Om het een beetje overzichtelijk proberen te houden, is deze keer het alleen Noorder-eiland van Nieuw-Zeeland aan de beurt, ook zitten we nu alweer een week op het Zuider-eiland.  

Het begon natuurlijk allemaal met de vlucht naar Auckland op zondag 4 oktober. Na ongeveer 7 uurtjes vliegen hadden we een tussenlanding in Sydney, waar we anderhalf gewacht hebben op onze volgende vlucht en daarna was het nog een 3 uur vliegen. Onze inwendige klok was ondertussen helemaal van slag door al het tijdverschil. We kwamen in ieder geval op maandag om 15 uur aan op het vliegveld van Auckland. Er stond buiten al een bus te wachten die ons naar de camperverhuurder bracht. Binnen een uurtje was alles geregeld en konden we eindelijk naar onze camper toe. Bij de camper een aangename verrassing, want we waren geüpgraded van een ‘backpacker' naar een ‘britz'. Wat voor ons inhield dat het een iets nieuwer model camper is, daarbij ook nog eens een diesel i.p.v. een benzine (dus goedkoper tanken) en we kregen er van alles bij (dekens, handdoeken, heater, etc.). De tijd was gekomen om in te stappen, aan de verkeerde kant!! Gelukkig hadden we een camping 3 km verderop uitgezocht, zodat we niet te ver hoefden te rijden. Het was even een kwestie van wennen (voor Tijm dan, ik zat er alleen maar naast), maar dan rij je zo met iedereen mee aan de linkerkant.

Eenmaal op de camping kwamen we allemaal ‘export Nederlanders' tegen. De eigenaresse was Nederlands, heel makkelijk om mee te beginnen en later die middag hebben we gezellig een wijntje gedronken met een ouder stel uit Australië. Zij was op haar vijfde geëmigreerd, maar gebruikte tussendoor wel Nederlandse woordjes, heel grappig.

De eerste dag hebben we de bus gepakt naar het centrum van Auckland en hebben we deze dag doorgebracht met het bekijken van de stad.

De tweede dag ging het avontuur pas echt beginnen. De eerste ontmoeting met de prachtige kust van Nieuw-Zeeland in Mangawhai, ten Noorden van Auckland. We hebben hier heerlijk de middag gewandeld en naar de surfers zitten kijken.

Donderdag 7 oktober zijn we nog verder naar het noorden gereden langs de Bay of Islands, wat wij zelf niet heel spectaculair vonden. De weg ernaar toe was echter fantastisch en zo nu en dan stopten we dan ook bij een aangegeven ‘look-out point', waar de meest ongelofelijke uitzichten te vinden waren.

De weg hebben we deze dag vervolgd naar de westkust, waar we de grootste bomen van Nieuw-Zeeland hebben bezocht, de Kauri Tree.

Het tempo zat er al lekker in en we zijn de volgende dag van de westkust langs Auckland naar beneden weer naar de oostkust gereden. Hier zijn we beland bij ‘Hot Water Beach', het water wordt hier diep onder het zand verwarmd door overgebleven gesteente van vulkanen die hier miljoenen jaren geleden waren. Door middel van een gat te graven in het zand kun je zo je eigen warm water badje maken. Helaas waren wij die middag te laat, ondanks de vele graafpogingen van Tijm, dus zijn we de volgende ochtend gegaan. Je kunt het namelijk alleen voelen 2 uur voor en 2 uur nadat het laag water wordt en het is echt ontzettend heet, heel apart om mee te maken.

Die middag zijn we door gereden naar de ‘Cathedral Cove', hier zijn ook de opnames voor de film Narnia gemaakt. Na een wandeling van ongeveer 50 minuten kwamen we bij een prachtige baai. Weer genieten dus.

Op zondag 10 oktober hebben we in Rotorua ‘Te Puia' bezocht. 's Ochtends hebben we eerst een Maori voorstelling bijgewoond. Wat ontzettend gaaf om te zien... Eerst werd je opgehaald met een traditionele welkomsceremonie.

Eenmaal binnen kregen we traditionele dansen te zien en niet te vergeten de ‘Haka', de strijddans. Onze dag kon niet meer kapot en we waren allebei echt onder de indruk van deze voorstelling. Het park bestond verder uit bubbelende modderpoelen, geisers en uit alle kieren en spleten kwam stoom. Er is hier namelijk veel vulkanische activiteit, waardoor alles verwarmt wordt. Wederom weer heel bizar om te zien.

Na al het gebubbel en gestoom zijn we verder gereden naar Lake Taupo, het grootste meer van Nieuw-Zeeland (net zo groot als de provincie Utrecht). Helaas waaide het ontzettend hard en hebben we afgezien van een wandeling. Tijm zag daarentegen besneeuwde bergtoppen en vervolgens zijn we die richting opgereden, waarna we in een sneeuwstorm terecht kwamen, niet normaal. Hij kwam echt uit het niets, we konden geen hand voor ogen zien. Gelukkig was de storm net zo snel weer weg als dat hij gekomen was en konden we weer verder genieten van het uitzicht op de besneeuwde toppen.

De volgende dag waaide het nog steeds ontzettend hard. We zijn deze dag eerst op zoek gegaan naar de Jan van Gent (vogel). Helaas was het hoog water en kon je de route naar de Jan van Gent alleen met laag water doen. Weer ingestapt en toen kwamen we langs het plaatsje met de langste naam ter wereld, namelijk: Taumatawhakatangihangakoauauotamateapokaiwhenwakitanatahu! Een hele mond vol.

Woensdag 13 oktober nog verder naar het Zuiden gereden waar we eerst een bezoek hebben gebracht aan Castle Point. Nog steeds veel wind, maar een mooie wandeling langs een vuurtoren en over de rosten met een wilde zee.

Na deze wandeling zijn we doorgereden naar Cape Palliser, waar allemaal zeehonden op de kant lagen te luieren. Eerst zagen we ze helemaal niet, maar hoe langer je keek des te meer je er zag liggen. Je kunt echt uren naar die beesten blijven kijken. Op de terugweg zagen we een spot waar je gratis mocht kamperen met een prachtig uitzicht over de zee. Wij hebben ons campertje neergezet en hebben genoten van een prachtige zonsondergang.

Op donderdag zijn we doorgereden naar Wellington. Hier stonden we op een camping met een hartstikke vriendelijke Nederlander van 85 jaar die al 50 jaar in Nieuw-Zeeland woont. Op vrijdag en zaterdag hebben we de stad bekeken, waaronder het ‘Te Papa' museum, hier waren we wel een middagje zoet mee. Ontzettend veel informatie over de Maori cultuur, aardbevingen, vulkanen en de zee. Op zaterdagavond om 18.35 uur vertrok onze ferry richting Picton op het Zuider-eiland.

10 reacties | Reageer

Laatste deel Maleisie & Singapore

Het lijkt alweer zo lang geleden dat we op Langkawi waren met Ron en Saskia. Het waren ontzettend gezellige dagen. We hebben o.a. een dag een scooter gehuurd en het eiland rond gecrosst. Eerst hebben we de 'Seven Wells' bezocht. Na een aardige klim na boven konden we lekker wat verkoeling zoeken in een van de 7 wells. We waren een beetje aan het pootje baden toen we plotseling een gil hoorden. Sas probeerde op te staan, maar doordat het zo glad was gleed ze zo de well in. Helemaal zeiknat  natuurlijk en dus zijn we eerst maar even terug gereden naar het resort zodat Sas even wat droogs aan kon trekken. Vervolgens zijn we naar een kabelbaan gereden waar je een mooi uitzicht zou hebben, helaas kwam er net een groep wolken langs, waardoor je echt helemaal niks meer kon zien. Eenmaal weer beneden begon het met regenen, toen het iets minder regende zijn we weer gaan rijden. We hadden besloten om naar het mooiste strand van Langkawi te gaan. Helaas was het al slecht weer, maar al was het heel zonnig geweest was het nog het smerigste strand van heel Maleisie geweest. We weten niet hoe ze het verzonnen hebben. Overal lag afval, zelfs met de maden erin, zo smerig. Het strand was ook niet om over naar huis te schrijven dus we zijn maar snel doorgereden en aan het eind van de middag hebben we een restaurantje opgezocht. De mannen hebben alleen maar gekeken of er bier verkocht werd, aangezien hier veel moslim restaurants zitten waar dus geen bier verkocht wordt en het was nog een gezellig restaurantje ook. Hier hebben we ons de rest van de avond dan ook heel goed vermaakt met heerlijk eten en vele biertjes!

Een andere dag hebben we heerlijk bij Ron en Sas in het resort mogen relaxen. Nu waren we nog meer de luxe backpackers, maar ze zaten er prachtig! De rest van de dagen hebben we ze met rust gelaten, zodat ze ook nog even met z'n tweetjes van hun vakantie konden genieten! Het was echt heel gezellig om even bekenden om ons heen te hebben!

Op vrijdag was er weer paniek!!! We hadden de ramen van de hotelkamer even opgezet om te luchten, toen ik plotseling Tijm hoorde 'gillen'. Zat er een aap in het raam, in het begin nog heel leuk natuurlijk en snel foto's maken, totdat hij eerst de wc-rol van het tafeltje pakte. Wij proberen hem af te schrikken met ons strandmatje, maar toen liet hij even z'n tanden zien, geen goed idee dus. Ik naar de receptie toe, maar ze zat te bellen en het zag er niet naar uit dat ze snel ging ophangen, dus ik weer terug, was die aap bezig met mijn toilettas leeg halen. Toen was ik het zat en ging nog dichterbij met het strandmatje, maar toen was hij het ook zat en kwam met z'n tanden ontbloot naar ons toe gerend... wij heel snel naar buiten en de deur dicht. Ik kon alleen maar denken dat ik stom was geweest om mijn rabiesspuit niet te nemen haha! Wij nogmaals naar de receptie en toen kwam ze gelukkig mee en riep er iemand bij. Komt er een klein dik vrouwtje aan die zo naar binnen stapt, gelukkig was de aap al weg, maar ook de zak engelse drop die Ron en Sas hadden meegenomen, mijn scheermesje en hij had ongeveer 8 asprientjes op.. Scheermesje heb ik weer terug gevonden en de mensen van het hotel denk ik ondertussen een dode aap van al die asprientjes!! Was wel even schrikken, wij zijn in ieder geval geen fan meer van apen!

Op zondag 19 september hebben we afscheid genomen van Langkawi en hebben we de bus genomen naar Kuala Lumpur. Hier hebben we 2 dagen rond gehangen en op woensdag zijn we met de trein/bus/boot naar Pulau Tioman gegaan. We hadden een lekker resort uitgezocht  om nog een paar dagen van de Maleisische zon te genieten voordat we naar Singapore zouden vertrekken. Op Tioman hebben we voornamelijk geluierd, gesnorkeld en gegeten. We hebben ook nog een dagje een kajak gehuurd, na een half uurtje al pijn in de schouders, dus waren we even gestopt bij een strandje om te snorkelen. Nog geen 10 minuten in het water of er zat er weer zo'n rotaap bij de kajak het zakje open te trekken die we aan de peddel hadden vastgebonden. Gelukkig heeft hij niets mee genomen en was hij ook zo weer weg, wij zijn ook heel snel weg gegaan. Verder ben ik ook nog gestoken door een kwal, was even pijnlijk, maar met een beetje azijn erop voelde ik er de volgende ochtend niets meer van.

Op dinsdag hebben we de boot/bus/stadsbus/taxi genomen naar Singapore. We hadden al contact gehad via de mail met Jelmer & Carla (vrienden van mijn ouders) en we konden daar overnachten, ideaal! Na een lange tocht kwamen we rond half 8 aan bij het appartement. Nadat we hadden aangebeld konden we onze ogen niet geloven.... Pa deed de deur open!!! Even later kwam Jelmer thuis en nog iets later Carla met de boodschappen en toen ging de bel..... Ma voor de deur!!! Wat een verrassing, we hadden het echt totaal niet verwacht, uiteraard super gezellig. We werden verwend met dropjes en tijdschriften van Marga en nog meer dropjes van oma van Oversteeg, hartstikke lief. Ma had ook nog een zak drop meegenomen, heerlijk snoepen dus. We hebben van alles gedaan in Singapore, van de ZOO naar de Nightsafari, van Little India naar Chinatown en van een Singapore Sling in het Raffles Hotel naar een biertje bij de Crazy Elephant. Er was ook nog een nieuwe ‘attractie', Sands Skypark, een enorm hotel met prachtig uitzicht over de skyline. Foto's zeggen waarschijnlijk meer. Verder was het hoogtepunt natuurlijk: ETEN!! Elke dag hebben we heerlijk gegeten, maar Wha Zhu was echt de topper met shrimps, black pepper beef, sweet & sour pork, etc.. De satestraat (Lau Pa Sat) moeten we ook niet vergeten. 's Avonds wordt er een weg afgezet die gevuld wordt met plastic tafeltjes, krukjes en bbq's en dan kun je aan tafel heerlijke sate bestellen, hmnm!

De tijd vloog die week voorbij en het was alweer zo zondag 3 oktober, tijd om de backpack weer in te pakken en nu voor de derde keer afscheid te nemen van pa en ma. De laatste 3 maanden zijn ingegaan!!

Inmiddels zitten we nu twee weken in Nieuw Zeeland, wat een fantastisch land!!! Wel iets kouder dan dat we inmiddels gewend zijn (zelfs een sneeuwstorm gehad), maar dat mag de pret niet drukken. Zoals jullie gemerkt hebben is de internetverbinding hier ook iets minder, maar er komt zo snel mogelijk een update + foto's van Nieuw Zeeland aan!

11 reacties | Reageer

Malaysia

Wat gaat de tijd plotseling snel, we zitten alweer 3 weken in Maleisie en hebben al veel gedaan en gezien!!

Op maandag 23 augustus zijn we aangekomen in Kuala Lumpur. Met de bus en de metro hadden we al snel ons hostel gevonden. We hebben 2 dagen de tijd genomen om de stad te bekijken. Het was weer een hele omschakeling om van de jungle in Thailand in zo'n grote stad rond te lopen.

Op donderdag hebben we de bus genomen naar Melaka. In eerste instantie leek het echt een hele relaxte bus met grote stoelen, totdat er vanuit het gordijn allemaal kleine kakkerlakjes kwamen gekropen. Heel de reis hebben we vervolgens de kriebels gehad. Gelukkig duurde de reis maar 2 uurtjes. De volgende dag verschillende dingen bezichtigd, zoals het 'Stadhuys', Maritime museum en nog veel meer. De Nederlanders hebben ook hier vroeger voet aan wal gezet, vandaar de vele overblijfselen uit de VOC-tijd. Op zaterdag hebben we weer een bus terug genomen naar Kuala Lumpur, dit omdat we een hele slechte (eigenlijk geen) planning hadden voor onze rondreis.

Op zondag meteen de bus genomen naar Jerantut voor een bezoek aan Taman Negara. In Jerantut op zoek gegaan naar accomodatie, helaas hebben ze daar van schoonmaken nooit gehoord en hadden we echt een vieze kamer. 's Ochtends ging Tijm om 6 uur naar de wc en zat ook heel snel weer op het bed..... een hele vieze grote spin in de badkamer!! We wilden hem allebei liever niet weghalen en zijn toen maar gewoon van kamer gewisseld haha! Om 9 uur hebben we de 3 uur durende boottocht genomen naar Taman Negara. Onderweg kwamen we nog een lizzard tegen in het water, heel gaaf. Aangekomen in Taman Negara zijn we door de jungle naar de 'Canopy Walk' gelopen. Dit zijn touwbruggen in de boomtoppen, beetje wiebelig maar echt super om te doen. De jungle is echt zo anders dan in Thailand, er zijn hier constant geluiden om je heen van vallende blaadjes, eekhoorns en grote lizzards op de grond. Op de terugweg stonden we ergens een foto van te maken toen er opeens heel veel lawaai achter ons was. Het klonk als een boom die omviel, het geluid werd steeds harder en stopte toen plotseling net in de rand van het gras achter ons. Probleem was dat het geen boom kon zijn, omdat daar helemaal geen bomen stonden. Wij een beetje herrie maken om het 'iets' weg te jagen en toen hoorden we weer luid geritsel.... Paniek.... Tijm een tak afgebroken (was helemaal dood, maar voor het idee) en besloten om heel snel door te lopen. Tijm liep voorop toen er weer geritsel klonk, dus meteen op een rennen gezet, maar het 'iets' rende in het gras mee. Wij rennen, rennen, rennen en we zijn niet meer gestopt totdat we bij alle accomodaties aankwamen. We weten nog steeds niet wat het was, maar het klonk in ieder geval heel groot.

Dinsdag 31 augustus hebben we weer de bus genomen, een hele langzame locale bus, naar Pulau Kapas. Om 15.00uur kwamen we aan bij de haven en konden we meteen op de speedboot stappen naar ons tropische eilandje. In de verte zagen we de witte stranden en het heldere blauwe water, heerlijk! Hier hebben we lekker een paar dagen geluierd en gesnorkeld.

Vanuit Pulau Kapas hebben we weer de boot terug genomen en zijn we doorgegaan naar het volgende eiland, Pulau Perhentian. Wederom een prachtig eiland en hier was net even iets meer activiteit dan op het andere eiland. In de 5 dagen dat we hier zijn geweest hebben we nog een snorkeltour gedaan rondom het eiland. Hier hebben we ontzettend veel vissen gezien, waaronder 'nemo', haaien en schildpadden, echt geweldig. Verder hebben eigelijk helemaal niks anders gedaan dan eten, slapen en zonnen!!

Op donderdag 9 september hebben we de bus genomen naar de Cameron Highlands en hier hebben we dan eindelijk Ron en Saskia gezien. Echt heel gezellig! Op vrijdag hebben Tijm en ik een hele suffe tour gedaan, omdat we toch iets moesten ondernemen en aangezien het suikerfeest is was het overal ontzettend druk. We hebben o.a. de butterfly, bee, en strawberry farm bezocht en niet te vergeten de theeplantages waar de Cameron Highlands bekend om staan. Gelukkig konden we deze suffe tour afsluiten met een gezellig etentje en drankje met Ron en Sas. De volgende ochtend werden we heel luxe met de auto opgehaald bij het hostel. Ron en Sas waren zo lief om ons mee te laten rijden naar Penang.

Vanochtend zijn we met de ferry overgevaren naar Langkawi, waar we ons nu nog een aantal dagen gaan vermaken....

17 reacties | Reageer

De rest van Thailand

We waren gebleven in Kanchanaburi op donderdag 12 augustus! Hier hadden we een heel mooi hotel gevonden, met een restaurant aan de rivier en heerlijk eten. Op vrijdag hebben we weer een cultureel dagje gehouden, we hebben namelijk de geschiedenis van de 'Dodenspoorlijn' doorlopen. We zijn eerst naar het museum geweest om meer te weten te komen over deze spoorlijn.

" De Dodenspoorlijn (Death Railway) of ook wel Birmaspoorweg is de bijnaam gegeven door geallieerde krijgsgevangen in de Tweede Wereldoorlog aan de spoorlijn die zij gedwongen werden aan te leggen tussen Nong Pladuk in Thailand en Thanbyauzayat in Myanmar (Birma). Het werk aan de spoorlijn begon op 16 september 1942 en werd slechts 16 maanden later voltooid. Dit ondanks de berekeningen van Japanse ingenieurs die dachten dat het minimaal 5 jaar zou duren om de 415 kilometer lange en 1 meter brede spoorlijn aan te leggen. Behalve ongeveer 16.000 westerse krijgsgevangenen (veel KNIL-militairen) stierven er ook ongeveer 100.000 Thaise en Indonesische koelies bij de aanleg door het moeilijke gebied. De Japanners zetten alle niet-Aziatische mensen en medewerkers van hen in om deze lijn aan te leggen. De overlevenden hebben later veel geestelijke problemen gehad. Ook diens nazaten hebben nog problemen gehad, het zogenaamde Tweede-generati syndroom. Deze spoorlijn is in het westen voornamelijk bekend van de film Brug over de rivier de Kwai. Tegenwoordig is de spoorlijn nog in gebruik tot aan Nam Tok in de provincie Kanchanaburi. De spoorlijn volgt na de brug bij de stad Kanchanaburi voor een groot gedeelte de loop van Kwai Noi rivier. Ironisch genoeg was de eerste trein die over de spoorlijn reed een Bordeeltrein voor Japanse officieren."

Wat ons dit keer ook weer opviel was dat er ook veel Nederlanders omgekomen zijn. In het museum waren nog Nederlandse brieven en tekeningen van de krijgsgevangenen te zien. Na het museum hebben we een ticket gekocht voor de trein over de dodenspoorlijn. Na een ritje van ongeveer 2 uur kwamen we aan in Nam Tok. We wilden hier nog een waterval bezoeken, maar het begon zo hard te regenen dat we direct de bus weer terug  genomen hebben naar Kanchanaburi. Eenmaal weer in Kanchanaburi hebben we de dag afgesloten met een bezoek aan de begraafplaats van de omgekomen krijgsgevangen.

Op zondag zijn we verder gegaan naar Ayutthaya, de voormalige hoofdstad van Thailand. We hebben hier een fiets gehuurd en hebben wat rondgefietst. De bezienswaardigheden hier bestonden voornamelijk uit oude tempelruines, wij vonden het niet heel boeiend. Dinsdagavond hebben we daarom te trein genomen naar Chang Mai. Om 20 uur zaten we netjes op het station want trein zou om 21.01 uur vertrekken. Om 22.30 uur nog steeds geen trein en we dachten dat het nog een uur zou duren. Ik op het gemak nog even plassen en TIjm had besloten om wat drinken te gaan halen bij de 7- eleven iets verderop. Nog geen 3 minuten nadat Tijm naar de supermarkt vertrokken was kwam een man om onze tickets vragen, aangezien de trein er aan kwam. PANIEK!!! Snel de dagtassen gepakt en aan een Nederlands stel gevraagd of ze alsjeblieft even op onze packbacks konden letten en als een gek (op slippers) naar de 7-eleven gerend. TIjm stond gelukkig net af te rekenen en toen we het station op kwamen gerend kwam ook precies de trein binnen gereden. Was even schrikken, maar we hebben het gered. In de trein ons plekje gevonden, met verbazingwekkende zachte bedden. Prima geslapen dus!!

De volgende dag kwamen we rond 12 uur aan in Chang Mai. Via ons hotel hebben we direct een 3-daagse jungle tour geboekt. Donderdagochtend stonden we met een klein rugzakje klaar voor onze tocht. We zouden eigenlijk met een groep van 4 zijn, maar de andere twee hadden de dag ervoor een ongeluk gehad en konden helaas niet mee. Later die dag zouden we dan bij een andere groep komen. Onze eerste stop was voor de olifantentocht. Wij vonden het allebei toch wel een beetje zielig, maar wel heel gaaf om op zo'n enorm beest te zitten. Hierna begon onze jungletocht dan echt, eerst hebben we gelunched in een rijstveld en vervolgens zijn we begonnen met lopen totdat we s'middags rond 17 uur in het H'mong dorp aankwamen om te overnachten. Gelukkig zijn we tussendoor nog twee keer gestopt bij een waterval om lekker af te koelen, echt zo heerlijk. Onze accomodatie was een houten huis op palen met matjes op de grond en de douche was een ton met koud water en een schepje in het toilethokje. Toen we stonden de douchen kwam de andere groep eraan, een gezellige jonge groep met 9 mensen. s'Avonds hebben we ons vermaakt met een biertje en vervelende hersenkrakers van de gidsen.

De volgende dag zijn we rond half 10 weer gaan lopen. Ik voelde mijn kuiten al branden en natuurlijk had Tijm nergens last van! Na ongeveer 1.5 uur lopen werden we bij een weg opgehaald door de pick-up en zijn we naar een tempel gereden, waar we ook hebben gelunched. Hierna hebben we afscheid genomen van de groep van 9 en werden ze vervangen door een Amerikaans stel van in de 50 jaar, ook heel gezellig. We vervolgden onze toch met nog meer lopen en ruststops bij prachtige watervallen. Rond 16 uur kwamen we aan in het Karendorp, hier komt Chai oorspronkeljk vandaan, dus we hadden heel veel contact met de lokale bewoners. Tijm heeft nog een heerlijke dikke gebarbequede larf en tor op, beetje smakeloos maar helemaal niet vies... s'Avonds hebben we bij het kaarslicht een nieuw geleerd kaartspelletje gespeeld met iedereen, echt heel leuk.

Onze laatste dag begon natuurlijk weer met een goede wandeling naar een waterval, waar we nog even lekker gezwommen en gelunched hebben. TIjm heeft nog een tijdje met het zoontje van Chai (10 jaar) staan voetballen met een zelfgemaakte voetbal van een plastic zak gevuld met bladeren. Rond 13 uur afscheid genomen van het Amerikaanse stel die nog een dag van de tour tegoed hadden en wij zijn met de pick-up naar het bambooraften gereden. Klinkt spanneder dan het was, maar het was met af en toe een stroomversnelling wel heel leuk. Door en door nat kwamen we van de bambooraft af en was dit het einde van onze tour!!

Zondag heb ik een heerlijke massage genomen tegen de spierpijn en hebben we de 'Sunday Market' bezocht. Maandag was het alweer tijd om door te gaan en zijn we naar Kuala Lumpur, Malaysia gevlogen!

9 reacties | Reageer

Cambodja

Op zondag 1 augustus hebben we de bus naar Cambodja gepakt. We vertrokken met onweer en regen, dus het was echt tijd om te gaan. Na ongeveer 2 uurtjes rijden kwamen we aan bij de grens. Zonder problemen Vietnam uit en Cambodja in. Zodra we in Cambodja verder gingen met de bus veranderde het landschap voor ons gevoel meteen in een stuk tropischer maar ook armer landschap. Overal gifgroene rijstvelden met daartussen houten paalhuizen en mensen op straat, prachtig. De resterende 4 uur naar Phnom Penh vlogen dan ook voorbij.

De volgende dag hebben we ons wat meer verdiept in de afschuwelijk historie die zich hier ongeveer 35 jaar geleden heeft afgespeeld:

"Op 17 april 1975 trokken de Rode Khmer de Cambodjaanse hoofdstad Phnom-Penh binnen. Pol Pot werd leider van Cambodja, dat werd omgedoopt tot Democratisch Kampuchea. Hij wilde een communistische, zelfvoorziende samenleving oprichten en hij deed dit op bloedige wijze. Steden moesten verdwijnen en iedereen moest boer worden. Geld, onderwijs, godsdienst en privébezit werden afgeschaft. Huwelijken werden voortaan gearrangeerd, en kinderen werden gescheiden van hun ouders. Personen die niet meewerkten werden omgebracht. De elite, intellectuelen en academici moesten worden ´heropgevoed´ in kampen. Hier voerden gehersenspoelde kampbewaarders een schrikbewind."

Eerst zijn we naar het Tuol Sleng museum gegaan. Voor 1975 was dit een school, maar werd gedurende het regime van Pol Pot gebruikt als gevangenis. Beter bekend als de S-21 (Security Prison 21). Ongeveer 17.000 gevangenen hebben hier vastgezeten en slechts 7 hebben de bevrijding op 7 januari 1979 overleefd. Je kunt bijna alle ‘lokalen' van de gevangenis bekijken, hier zie je de martelwerktuigen die gebruikt werden, de hokjes waar ze in moesten leven en overal zijn afschuwelijke foto's te zien. Foto's van martelingen, maar ook van alle gevangenen die hier hebben gezeten. Er werd namelijk van iedereen een foto genomen voor in het bestand. Echt zo bizar om naar al die vele gezichten te kijken, jong, oud, man, vrouw en te weten dat ze allemaal vermoord zijn. In andere lokalen kun je verhalen lezen van mensen die als bewaker in S-21 gewerkt hebben, dat ze voornamelijk geen keus hadden omdat ze anders vermoord zouden worden. Het was echt heel indrukwekkend. Na de gevangenis zijn we doorgereden naar de Killing Fields, hier zijn de meeste gevangenen van S-21 geëxecuteerd. Bij binnenkomst staat er een hele hoge stupa met daarin allemaal schedels die uit de massagraven zijn gehaald. Verder zie je de kuilen waar de lijken zijn opgegraven en overal liggen nog kledingresten. Wat we allebei echt zo bizar vonden was dat er op een bordje bij een boom stond dat dat de boom was waar baby's tegen werden doodgeslagen. Er werden namelijk zo weinig mogelijk kogels gebruikt, omdat dit zonde was. Al met al echt heel indrukwekkend en bizar.

Dinsdag hebben we de tijd genomen om de stad te gaan bekijken. We zijn onder andere naar het Nationaal museum en het Royal Palace geweest. 's Avonds kwamen we langs een bord waar ‘ Day Menu: Chickensate with fries & Salad en Broodje Kroket' op stond, meteen gaan zitten en het restaurantje werd inderdaad gerund door een Nederlandse eigenaar. We hebben allebei de kipsate genomen, zooo lekker haha!!

Woensdag hebben we de bus genomen naar Siem Reap, waar we na 5 uurtjes rijden aankwamen. Een gezellig stadje met veel restaurantjes en markten, maar waar Siem Reap om bekend staat zijn de ‘Temples of Angkor'. De volgende dag een tuktuk gehuurd en een 3-daagse pas voor de tempels genomen, aangezien het zo ontzettend groot is. We hebben de eerste dag meteen de bekendste tempel ‘Angkor Wat' bezichtigd. Dit is het grootste religieuze gebouw ter wereld, het nationale symbool van de Khmer, het epicentrum van hun civilisatie en de bron van nationale trots (aldus de Lonely Planet). Het is dan ook prachtig om te zien. De tweede dag zijn we met de fiets gegaan en hebben we ongeveer 50 km gefietst. We moeten toegeven dat we onderweg een paar tempels hebben overgeslagen, want laten we eerlijk zijn na 10 tempels heb je het wel gezien. Toch hebben we de derde dag ook nog vol gemaakt en zijn we (gelukkig weer met de tuktuk) naar een tempel 40 km van Siem Reap geweest. De tuktuk-rit alleen was het al waard, heerlijk naar de mensen en de omgeving kijken.

Zondag hadden we een relaxdagje bij het zwembad gepland, maar helaas was het bewolkt en regende het zo nu en dan.

Maandag 9 augustus hebben we weer de bus genomen, dit keer naar Bangkok, Thailand. Om 7.15 uur (dus om 8 uur) werden we opgehaald met de bus, na om het half uur een plaspauze te hebben gehad kwamen we eindelijk aan bij de grens. Cambodja uit was zo gebeurd, maar we hebben meer dan een uur moeten wachten voor een stempeltje van Thailand. Om 13 uur konden we dan eindelijk verder met een kleiner mini busje, tenminste dat dachten we, want na 5 minuten rijden hadden we weer een pauze. Alle tassen weer uit de bus en na een uur alle tassen weer in dezelfde bus en eindelijk op weg naar Bangkok. Er valt niks aan te snappen en helaas is er ook niks aan te doen. Om 18.30 uur in plaats van 15.30 uur dan eindelijk in Bangkok!! We hadden een heel schattige kamer van 2 verdiepingen midden in de backpackerswijk en nog schattiger was het stel die het hotel runde.

In Bangkok hebben we voornamelijk heerlijk van de straat gegeten, alle duizenden kraampjes en winkeltjes bekeken, gerelaxed op terrasjes en natuurlijk ook de rest van de stad bekeken.

Vandaag (donderdag 12 augustus) zijn we aangekomen in Kanchanaburi. Hier zullen we ons de komende dagen gaan vermaken met watervallen en de historie van de dodenspoorlijn, maar hierover meer in ons volgende verhaal....

11 reacties | Reageer

Volgende pagina »