Om het een beetje overzichtelijk proberen te houden, is deze keer het alleen Noorder-eiland van Nieuw-Zeeland aan de beurt, ook zitten we nu alweer een week op het Zuider-eiland.

Het begon natuurlijk allemaal met de vlucht naar Auckland op zondag 4 oktober. Na ongeveer 7 uurtjes vliegen hadden we een tussenlanding in Sydney, waar we anderhalf gewacht hebben op onze volgende vlucht en daarna was het nog een 3 uur vliegen. Onze inwendige klok was ondertussen helemaal van slag door al het tijdverschil. We kwamen in ieder geval op maandag om 15 uur aan op het vliegveld van Auckland. Er stond buiten al een bus te wachten die ons naar de camperverhuurder bracht. Binnen een uurtje was alles geregeld en konden we eindelijk naar onze camper toe. Bij de camper een aangename verrassing, want we waren geüpgraded van een ‘backpacker' naar een ‘britz'. Wat voor ons inhield dat het een iets nieuwer model camper is, daarbij ook nog eens een diesel i.p.v. een benzine (dus goedkoper tanken) en we kregen er van alles bij (dekens, handdoeken, heater, etc.). De tijd was gekomen om in te stappen, aan de verkeerde kant!! Gelukkig hadden we een camping 3 km verderop uitgezocht, zodat we niet te ver hoefden te rijden. Het was even een kwestie van wennen (voor Tijm dan, ik zat er alleen maar naast), maar dan rij je zo met iedereen mee aan de linkerkant.

Eenmaal op de camping kwamen we allemaal ‘export Nederlanders' tegen. De eigenaresse was Nederlands, heel makkelijk om mee te beginnen en later die middag hebben we gezellig een wijntje gedronken met een ouder stel uit Australië. Zij was op haar vijfde geëmigreerd, maar gebruikte tussendoor wel Nederlandse woordjes, heel grappig.

De eerste dag hebben we de bus gepakt naar het centrum van Auckland en hebben we deze dag doorgebracht met het bekijken van de stad.

De tweede dag ging het avontuur pas echt beginnen. De eerste ontmoeting met de prachtige kust van Nieuw-Zeeland in Mangawhai, ten Noorden van Auckland. We hebben hier heerlijk de middag gewandeld en naar de surfers zitten kijken.

Donderdag 7 oktober zijn we nog verder naar het noorden gereden langs de Bay of Islands, wat wij zelf niet heel spectaculair vonden. De weg ernaar toe was echter fantastisch en zo nu en dan stopten we dan ook bij een aangegeven ‘look-out point', waar de meest ongelofelijke uitzichten te vinden waren.

De weg hebben we deze dag vervolgd naar de westkust, waar we de grootste bomen van Nieuw-Zeeland hebben bezocht, de Kauri Tree.

Het tempo zat er al lekker in en we zijn de volgende dag van de westkust langs Auckland naar beneden weer naar de oostkust gereden. Hier zijn we beland bij ‘Hot Water Beach', het water wordt hier diep onder het zand verwarmd door overgebleven gesteente van vulkanen die hier miljoenen jaren geleden waren. Door middel van een gat te graven in het zand kun je zo je eigen warm water badje maken. Helaas waren wij die middag te laat, ondanks de vele graafpogingen van Tijm, dus zijn we de volgende ochtend gegaan. Je kunt het namelijk alleen voelen 2 uur voor en 2 uur nadat het laag water wordt en het is echt ontzettend heet, heel apart om mee te maken.

Die middag zijn we door gereden naar de ‘Cathedral Cove', hier zijn ook de opnames voor de film Narnia gemaakt. Na een wandeling van ongeveer 50 minuten kwamen we bij een prachtige baai. Weer genieten dus.

Op zondag 10 oktober hebben we in Rotorua ‘Te Puia' bezocht. 's Ochtends hebben we eerst een Maori voorstelling bijgewoond. Wat ontzettend gaaf om te zien... Eerst werd je opgehaald met een traditionele welkomsceremonie.

Eenmaal binnen kregen we traditionele dansen te zien en niet te vergeten de ‘Haka', de strijddans. Onze dag kon niet meer kapot en we waren allebei echt onder de indruk van deze voorstelling. Het park bestond verder uit bubbelende modderpoelen, geisers en uit alle kieren en spleten kwam stoom. Er is hier namelijk veel vulkanische activiteit, waardoor alles verwarmt wordt. Wederom weer heel bizar om te zien.

Na al het gebubbel en gestoom zijn we verder gereden naar Lake Taupo, het grootste meer van Nieuw-Zeeland (net zo groot als de provincie Utrecht). Helaas waaide het ontzettend hard en hebben we afgezien van een wandeling. Tijm zag daarentegen besneeuwde bergtoppen en vervolgens zijn we die richting opgereden, waarna we in een sneeuwstorm terecht kwamen, niet normaal. Hij kwam echt uit het niets, we konden geen hand voor ogen zien. Gelukkig was de storm net zo snel weer weg als dat hij gekomen was en konden we weer verder genieten van het uitzicht op de besneeuwde toppen.

De volgende dag waaide het nog steeds ontzettend hard. We zijn deze dag eerst op zoek gegaan naar de Jan van Gent (vogel). Helaas was het hoog water en kon je de route naar de Jan van Gent alleen met laag water doen. Weer ingestapt en toen kwamen we langs het plaatsje met de langste naam ter wereld, namelijk: Taumatawhakatangihangakoauauotamateapokaiwhenwakitanatahu! Een hele mond vol.

Woensdag 13 oktober nog verder naar het Zuiden gereden waar we eerst een bezoek hebben gebracht aan Castle Point. Nog steeds veel wind, maar een mooie wandeling langs een vuurtoren en over de rosten met een wilde zee.

Na deze wandeling zijn we doorgereden naar Cape Palliser, waar allemaal zeehonden op de kant lagen te luieren. Eerst zagen we ze helemaal niet, maar hoe langer je keek des te meer je er zag liggen. Je kunt echt uren naar die beesten blijven kijken. Op de terugweg zagen we een spot waar je gratis mocht kamperen met een prachtig uitzicht over de zee. Wij hebben ons campertje neergezet en hebben genoten van een prachtige zonsondergang.

Op donderdag zijn we doorgereden naar Wellington. Hier stonden we op een camping met een hartstikke vriendelijke Nederlander van 85 jaar die al 50 jaar in Nieuw-Zeeland woont. Op vrijdag en zaterdag hebben we de stad bekeken, waaronder het ‘Te Papa' museum, hier waren we wel een middagje zoet mee. Ontzettend veel informatie over de Maori cultuur, aardbevingen, vulkanen en de zee. Op zaterdagavond om 18.35 uur vertrok onze ferry richting Picton op het Zuider-eiland.