Hetheeft even geduurd maar we hebbenvandaag even een uurtje internet!!!! Ondertussen zitten we alweereen week in Sri Lanka, maarbij ons volgende internetbezoek hierovermeer. Het verhaal voor op de site hadden we in Nepalal getypt, dus bij deze veel leesplezier.....

Het is alweer anderhalve week geleden dat we op zondag 2 mei in Kathmandu, Nepal aankwamen. Na een prachtige vlucht over de Himalaya keken we onze ogen uit in de stad. Het was even omschakelen na 5.5 week in het ondertussen vertrouwde China, maar we voelden ons direct heel welkom.

Met een busje werden we naar de stad gebracht, waar Maoïsten begonnen waren met een staking. Overal op straat demonstranten met rode vlaggen en een hoop geschreeuw en gefluit. De Communistische Partij van Nepal (Maoïsten) eisen het aftreden van de huidige premier van Nepal, zodat hun eigen leider zijn plaats in kan nemen. Vanaf het dakterras van ons hostel zagen en hoorden we regelmatig een groep Maoïsten door de straat komen. Heel indrukwekkend om te zien, maar in de stad was er verder niets te doen. Door de staking is het openbare leven van heel Nepal stilgelegd. Winkels mochten alleen tussen 18-20 uur open, restaurants mochten helemaal niet open en er was geen verkeer (behalve een enkele toeristenbus van en naar het vliegveld). Vrijdag 12 mei zijn er veel tegen protesten geweest van de locale bevolking en buitenlandse organisaties waardoor de Maoïsten hebben besloten om de algehele staking te stoppen, maar door te blijven gaan met demonstraties. Eind mei moet er een beslissing komen en tot die tijd blijft het dus onrustig in Nepal. Wij hebben besloten dit niet af te wachten en vliegen op donderdag 13 mei door naar Sri Lanka, waar we onbezorgd kunnen genieten van tropische stranden en de natuur....

Toen de staking eenmaal voorbij was waren we blij dat we de kans hebben gekregen om een ‘autovrij' Kathmandu te mogen ervaren. Zaterdagochtend hoorden we al het getoeter en eenmaal op straat moesten we gewoon wachten en goed uitkijken om de straat over te kunnen steken. Door de kleine winkelstraatjes van Thamel (wijk in Kathmandu) scheurden motors en kleine Suzuki taxi's, de stad was meteen weer levendig. We hebben veel door de stad gelopen en deze heeft zijn goede maar ook zijn slechte kanten. De Nepalese bevolking is ontzettend vriendelijk en overal zie je prachtige straatjes met tempeltjes, als je tenminste door alle rommel op straat heen kunt kijken. Van prullenbakken hebben ze hier nog nooit gehoord, want alles wordt zo op straat gegooid. Daarnaast zijn er heel veel straatkinderen, helemaal zwart van viezigheid en lijmsnuivend proberen ze door middel van bedelen nog iets te krijgen. Echt heel zielig om te zien, maar ons werd toch afgeraden iets te geven aangezien er binnen een paar seconden nog 10 kinderen voor je staan.

In de tussentijd hebben we ook ons visum voor India geregeld, hiervoor moesten we twee ochtenden ongeveer 3.5 uur wachten om de eerste ochtend een formuliertje in te leveren en een bonnetje te krijgen en de tweede ochtend dit bonnetje en je paspoort in te leveren en te betalen. 's Middags moesten we dan nog terug komen om het paspoort met visum weer op te halen, helaas hadden ze mijn naam verkeerd geschreven en moesten we de volgende ochtend nog een keer terug komen.

Dinsdag zijn we met een taxi naar Bakthapur gegaan, een klein stadje ongeveer een half uurtje rijden van Kathmandu vandaan. Het is een prachtig oud stadje met smalle straatjes die leiden tot prachtige pleintjes met pagodes. Vanuit ons hotelletje hebben we een prachtig uitzicht op Durbar Square. Vandaag (woensdag) nog een dagje genieten van Nepal, waar onze reis iets anders liep dan verwacht...