Ons laatste verhaal eindigde met dat we op de trein gingen stappen richting Varanasi, dit isiets anders gelopen. Eenmaal op het station aangekomen was het ontzettend heet, druk, vies en onze backpack was lekker zwaar op onze rug. Op het bord zagen we meteen dat onze trein inmiddels als 3.5 uur vertraagd was. Al deze dingen bij elkaar opgeteld hadden we al vrij snel besloten dat we Ramesh (chauffeur) op zouden bellen om te vragen of we mee terug konden rijden naar Delhi, dit hebben we dan ook gedaan. Wij zijn niet gemaakt voor India. Eenmaal terug in Delhi kregen we op zondag 13 juni het vreselijke nieuws te horen dat tante Gitta geheel onverwachts overleden was. We hebben meteen ons ticket verzet en zijn op dinsdag 15 juniaangekomen in Nederland met een heel dubbel gevoel. Het was heel fijn om thuis te komen, alleen de reden waarom klopte totaal niet. Na een verdrietige en onwerkelijke week kwamen er in de twee weken er na voor ons nog drie bruiloften.

Vrijdag 25 juni zijn Sanne & Dirk in het huwelijksbootje gestapt. Al vroeg naar de kapper en me in mijn fucsia (zuurstok) jurk gehesen. Het kleurthema van de bruiloft was namelijk fucsiarose. Eerst ben ik meegegaan met het maken van de foto's en wat zagen ze er prachtig uit saampjes.Om 12 uur stonden alle daggasten in een erehaag klaar om het bruidspaar bij de tent te ontvangen. Hier hebben we lekker een broodje gegeten en zijn we vervolgens naar Nieuwpoort gereden om dan eindelijk een 'ja' te horen. Voor mij was het sowieso al heel bijzonder aangezien ik getuige mocht zijn van Sanne en dit betekende een heerlijke grote stoel in het stadhuis. Na de plechtigheid was het moment daar en moest ik mijn handtekening zetten, voordat we dit deden moesten we eerst een kadootje uitpakken. Hier zat een zilveren pen inmet mijn naam erin gegraveerd. Na het stadhuis naar de kerk, waar een mooie dienst volgde. Vervolgens was er receptie, eten met de daggasten en het feest kon beginnen. Het was een ontzettend gezellige dag!!

De zaterdag na de bruiloft zijn we rond 17.00 uur met Henny, Conny, Bart Bons en de kids met de speedboot op de lek gaan varen. Het was nog steeds heerlijk weer en we hebben een rustig strandje opgezocht waar lekker gezeten hebben. Rond 20 uur de boot weer in en Tijm op de band erachter. Het doel was natuurlijk om Tijm er uit te gooien en het moest ook nog eens op de film staan. Op een gegeven moment kwam er een luchtballon heel laag over het water heen, gaaf om te zien en alle aandacht was dus daar opgericht. Toen we weer om keken was de band leeg en stond de val van Tijm net niet op de camara, dus overnieuw. De tweede keer stond het goed op de film. Vervolgens hebben we nogwat gegeten in Schoonhoven.

Maadag was het tijd voor de tweede bruiloft en niet te vergeten de verjaardag van ma. Om 10 uur op wegnaar Schoonhoven om mee te gaan lunchen voor de bruiloft van Dieuwertje en Jos (oude schoolvriendin van de Willem de Zwijger).Ook dit bruidspaar zag er prachtig uit samen, vooral Dieuw met een 6 maanden zwangere buik. De lunch bij Belvederewas heel gezellig en helaas kon ik er 's avonds niet bij zijn.

De laatste bruiloft was op vrijdag 2 juli van Robert & Michelle.Het was gezellig dat Robert voor de laatste keer een nachtje thuis sliep. 's Ochtends weer vroeg naar de kapper. Thuis was iedereen in rep en roer behalve Robert, grappig om te zien. Om 12 uur was het tijd om Michelle te gaan ophalen bij hun eigen huis in Dordrecht. Robert en pa reden voorop in de trouwauto, een fantastische oude porsch cabrio. Van de trap kwam werderom weer een prachtige bruid. Na alle oeh's en aah's zijn we naar het stadhuis van Dordt gelopen waar de plechtigheid gehouden werd. Hierna door naar de Grote Kerk, waar het heerlijk koel was en we ook een mooie dienst hadden. Na de kerkdoorgereden naar de feestlocatie in Delft, waar we heerlijk gegeten hebben en een erg gezellig feest hebben gehad.

Verder hebben we natuurlijk alle wedstrijden van Nederland gekeken en genoten van het prachtige vakantieweer. Daarnaast ben ik nog naar Amsterdam geweest voor een gezellig en lekker etentje met Nora, Sophie en Frederieke. Al met al was het lekker om weer even thuis te zijn, maar het was ook wel weer lekker om op zondag 4 juli weer het vliegtuig te pakken.

We zitten inmiddels alweer een week inVietnam en het volgende verslag zal snel weer verschijnen...