Het zuiden van Vietnam

Ondertussen is het alweer onze laatste dag in Vietnam. Vorige week zijn we vanuit Nha Trang met de bus naar Dalat gegaan, een rit van ongeveer 5 uurtjes. Onderweg erg slecht weer gehad, veel mist, regen en onweer. In ons hotel hadden we echt een heerlijk bed met een dekbed, aangezien het in Dalat 's avonds wat frisser is. De ene dag hebben we heel veel gelopen door de stad en zijn we met een kabelbaan naar een tempelcomplex gegaan. De andere dag hebben we lekker een scootertje gehuurd en zijn we verschillende watervallen en parken afgegaan. Bij een waterval kon je met een soort ‘rodelachtbaan' naar beneden en wij zijn (lekker lui) ook weer naar boven gegaan, was echt wel lachen.

Op vrijdag 23 juli hebben we om 6.45 uur de bus naar Mui Ne genomen, terug naar de kust. Na een hele langzame busrit, omdat de weg slecht was en ze niet harder mogen dan 50km/h, kwamen we om 12 uur aan in Mui Ne. We zaten direct aan het strand, dus hier hebben we ons de rest van de middag vermaakt, ook al was het bewolkt. De volgende dag hadden we voor de middag een tour geboekt langs de verschillende bezienswaardigheden die Mui Ne rijk is. We zijn onder andere naar de ‘White Sanddunes' geweest, waar je met een sleetje naar beneden kon. We hebben erg gelachen vooral omdat we als een slak naar beneden gingen. s' Avonds begon het al met regenen en dit is de hele zondag door gegaan, dus we waren blij dat we op maandag weer de bus konden nemen. Ditmaal was het de bus naar Saigon.

De eerste avond zijn we naar het waterpoppentheater geweest, een soort poppenkast in het water met verhalen over Vietnam. We konden er niks van verstaan, maar het was grappig om te zien. De volgende dag hebben we een rondje stad gedaan en zijn we allebei naar de kapper gegaan. Tijm zei nog: ‘Not too short', maar waarschijnlijk verstond hij geen Engels en heeft hij al zijn krullen eraf geknipt.

Op woensdag 28 juli hebben we een 2-daagse tour naar de Mekong Delta gedaan.We hebben verschillende boottochten over de Mekong gedaan en hebben gezien hoe rijstpapier en coconutsweets worden gemaakt. De tweede dag zijn we naar een ‘floating market' geweest, oftwel een markt op het water. De foto's laten meer zien!

Eenmaal weer in Saigon zijn we op vrijdag 30 juli naar de Cu Chi Tunnels geweest. Hier hebben we gezien hoe de Vietcong met hun tunnelstelsels en natuurlijke boobytraps de Amerikanen hebben verslagen tijdens de Vietnamoorlog. Een gedeelte van het tunnelstelsel was aangepast op westerlingen en hier kon je dan ook doorheen. Tijm is er doorheen gekropen, maar ik ben na een meter weer terug gegaan, mij iets te benauwd.

Vandaag hebben we een relaxdagje en gaan we nog wat shoppen en morgen nemen we de bus naar Phnom Penh, Cambodja.

Hanoi, Halong Bay, Hoi An & Nha Trang

We zijn al weer ruim 2 weken onderweg, wat gaat de tijd toch snel! Op zondag 4 juli met de backpack weer op de rug naar het vliegveld. Pa en ma gedag gekust en later kwamen Marga en Michael ons ook nog uitzwaaien. Ons doel was een lichtere backpack mee te nemen, helaas hebben we ons doel niet bereikt en hebben we weer veel te veel zooi bij ons. Op het vliegveld konden we gelukkig nog afscheid nemen van San en Dirk, zij kwamen namelijk net terug van hun huwelijksreis. Na een uurtje vliegen kwamen we rond 16.30 uur in Parijs aan, waar we om 19.30 uur pas verder zouden vliegen naar onze eindbestemming: Hanoi, Vietnam! Helaas kwam om 19.15 uur op het bord te staan dat we sowieso een uur vertraging hadden. Uiteindelijk zijn we om 21.15 uur pas vertrokken. Tussendoor hebben we ook nog een tussenstop gemaakt in Bangkok, deze waren ze ‘vergeten' te vermelden op ons e-ticket. We mogen echter niet klagen want we hebben allebei bijna heel de vlucht lekker liggen slapen.

Op maandagmiddag (Vietnamese tijd) kwamen we om ongeveer 16.30 uur aan in Hanoi. Toen we naar buiten stapten zagen we direct al een bordje met onze naam erop, alles was gelukkig goed doorgekomen bij het hotel. Vanuit de taxi werd meteen ons beeld van Vietnam al bevestigd: rijstvelden met Vietnamezen en natuurlijk hun bamboehoedje.

De eerste paar dagen hebben we de stad op ons gemak bekeken. We hebben het rustig aan gedaan want de temperatuur liep alweer op naar de 40 graden.

Van donderdag 8 juli tot zaterdag 10 juli hadden we een tour geboekt naar Halong Bay, waar we 2 nachten zouden verblijven op de Elisabeth Cruise. Al vroeg in de ochtend werden we opgehaald met een busje en na 3.5 uur rijden kwamen we aan in Halong City, waar we op de boot zouden stappen. We hadden meteen al door dat we niet de enige toeristen waren, overal liepen hordes blanken met koffers, backpacks, fototoestellen en rieten hoedjes. Eenmaal op de boot kregen we dan ook te horen dan we 1 van de ongeveer 1000 boten waren. Halong Bay bestaat uit karstgebergten, hetzelfde als in China, alleen kwamen ze nu uit het water, wat er werkelijk prachtig uitziet. Onze ‘Elisabeth Cruise' was ook prachtig, een leuke hut, lekker eten, gezellige mensen, een heerlijk bovendek en onze supergids Tony. Om 13.00 uur hadden we lunch op de boot en rond 14.30 uur hebben we een grot bezocht en zijn we gaan kajakken. Tijm en ik hebben ontdekt dat we ook met kajakken een goed team zijn. Rond 17.30 uur waren we weer terug op de boot en konden we even douchen voordat het avondeten opgediend werd. De tafels waren nog niet opgeruimd of Tony trok een scherm naar beneden, pakte een microfoon en begon met de karaoke.... Gelukkig bracht een wat oudere Amerikaan meteen de sfeer erin door iedereen de ‘Hockey Pockey' te laten doen en hebben we gezongen tot een uurtje of 11.

Vrijdagochtend begon de dag meteen goed, want hoorden Tony op de gang al ‘Mister Tijmen, breakfast!' roepen. Na het ontbijt zijn we naar Cat Ba Island gegaan, wederom massa's toeristen. We hebben eerst een fietstochtje gemaakt en een grot bekeken. Vervolgens zijn we met een busje naar de andere kant van het eiland gereden om de helft van de groep te laten inchecken in het hotel waar zij die nacht zouden verblijven (wij gingen zelf weer terug naar de boot). In dit hotel hebben we eerst geluncht en daarna zijn we met weer een ander bootje naar Monkey Island gegaan. We hebben geen monkey gezien, maar we hebben op het strand lekker kunnen relaxen. Ondertussen waren we aan de praat geraakt met een stel uit Indonesie, Yasmine en Yansah,wat goed klikte. Helaas bleven zijin het hotel slapen en werden wij rond 17.30 uur terug gebracht naar onze boot. We hebben eerst ruim anderhalf uur moeten wachten voordat ze ons kwamen ophalen en toen moesten we ook afscheid nemen van Tony, hij bleef namelijk bij de groep die in het hotel bleef slapen. Op de boot hing meteen een andere sfeer, aangezien we nu echt een lul van een gids hadden en er was zelfs geen karaoke. Dit dagje viel helaas voor ons een beetje tegen.

Gelukkig hoorden we de volgende ochtend Tony alweer ‘Mister Tijmen' roepen en de rest van onze groep kwam ons ook weer gezelschap houden. Na een mooie terugreis tussen de karstgebergten door kwamen we weer aan in Halong City en namen we de bus weer terug naar Hanoi. 's Avonds hebben we nog gezellig gegeten metYasmine en Yansahen we hebben ook meteen afgesproken om elkaar in Indonesie weer te zien.

Zondag natuurlijk de finale van Nederland gekeken. Aangezien ze hier alleen Vietnamees commentaar hadden, hebben we naar huis gebeld via skype en hebben ze ons voor de tv gezet, zodat we in ieder geval Nederlands commentaar hadden.

Maandag zijn we nog een dag in Hanoi gebleven en dinsdag 13 juli hebben we heel luxe het vliegtuig gepakt en binnen een uur zaten we ongeveer 700 km verder in Hoi An. Hier hadden we een prima hotel met zwembad, waar het aan het einde van de middag heerlijk vertoeven was. Hoi An vonden wij het nieuwe Spanje, dus overal restaurantjes, terrasjes, veel jongeren, happy hours en winkeltjes. We hebben hier lekker rustig aan gedaan, fiets gehuurd, boottocht gemaakt en lekker op het strand gelegen.

Vrijdag 16 juli vonden we het weer tijd om verder te gaan en hebben we om 11 uur de trein gepakt naar Nha Trang, ook weer zo'n 500 km verder naar het zuiden. Na 10 uur hobbelen in de trein kwamen we om 21.30 uur aan in Nha Trang en gingen we op zoek naar een hotelletje. Helaas kregen we bij de eerste 8 hotels te horen dat ze allemaal vol zaten, lichte paniek. Om het zekere voor het onzekere te nemen ook nog even gecheckt bij een heel duur hotel, mochten we niets kunnen vinden konden we hier de suite voor 100 euro per nacht nog nemen haha. Gelukkig konden we na nog een tijdje zoeken een klein kamertje krijgen die nog niet was schoongemaakt. Geen probleem, snel het bed verschoond en schone handdoeken en wij vonden het allang best. Nha Trang is ook weer een kustplaats, dus hebben we hier alleen maar genoten van het heerlijke strand en alle restaurantjes. Wat hebben we toch een relaxed leventje.

Na drie dagen lui op het strand hebben we gisteren de bus gepakt naar Dalat, een stadje in de Franse Alpen van Vietnam. Het is weer tijd voor bezichtigingen...

Vakantie in eigen land...

Ons laatste verhaal eindigde met dat we op de trein gingen stappen richting Varanasi, dit isiets anders gelopen. Eenmaal op het station aangekomen was het ontzettend heet, druk, vies en onze backpack was lekker zwaar op onze rug. Op het bord zagen we meteen dat onze trein inmiddels als 3.5 uur vertraagd was. Al deze dingen bij elkaar opgeteld hadden we al vrij snel besloten dat we Ramesh (chauffeur) op zouden bellen om te vragen of we mee terug konden rijden naar Delhi, dit hebben we dan ook gedaan. Wij zijn niet gemaakt voor India. Eenmaal terug in Delhi kregen we op zondag 13 juni het vreselijke nieuws te horen dat tante Gitta geheel onverwachts overleden was. We hebben meteen ons ticket verzet en zijn op dinsdag 15 juniaangekomen in Nederland met een heel dubbel gevoel. Het was heel fijn om thuis te komen, alleen de reden waarom klopte totaal niet. Na een verdrietige en onwerkelijke week kwamen er in de twee weken er na voor ons nog drie bruiloften.

Vrijdag 25 juni zijn Sanne & Dirk in het huwelijksbootje gestapt. Al vroeg naar de kapper en me in mijn fucsia (zuurstok) jurk gehesen. Het kleurthema van de bruiloft was namelijk fucsiarose. Eerst ben ik meegegaan met het maken van de foto's en wat zagen ze er prachtig uit saampjes.Om 12 uur stonden alle daggasten in een erehaag klaar om het bruidspaar bij de tent te ontvangen. Hier hebben we lekker een broodje gegeten en zijn we vervolgens naar Nieuwpoort gereden om dan eindelijk een 'ja' te horen. Voor mij was het sowieso al heel bijzonder aangezien ik getuige mocht zijn van Sanne en dit betekende een heerlijke grote stoel in het stadhuis. Na de plechtigheid was het moment daar en moest ik mijn handtekening zetten, voordat we dit deden moesten we eerst een kadootje uitpakken. Hier zat een zilveren pen inmet mijn naam erin gegraveerd. Na het stadhuis naar de kerk, waar een mooie dienst volgde. Vervolgens was er receptie, eten met de daggasten en het feest kon beginnen. Het was een ontzettend gezellige dag!!

De zaterdag na de bruiloft zijn we rond 17.00 uur met Henny, Conny, Bart Bons en de kids met de speedboot op de lek gaan varen. Het was nog steeds heerlijk weer en we hebben een rustig strandje opgezocht waar lekker gezeten hebben. Rond 20 uur de boot weer in en Tijm op de band erachter. Het doel was natuurlijk om Tijm er uit te gooien en het moest ook nog eens op de film staan. Op een gegeven moment kwam er een luchtballon heel laag over het water heen, gaaf om te zien en alle aandacht was dus daar opgericht. Toen we weer om keken was de band leeg en stond de val van Tijm net niet op de camara, dus overnieuw. De tweede keer stond het goed op de film. Vervolgens hebben we nogwat gegeten in Schoonhoven.

Maadag was het tijd voor de tweede bruiloft en niet te vergeten de verjaardag van ma. Om 10 uur op wegnaar Schoonhoven om mee te gaan lunchen voor de bruiloft van Dieuwertje en Jos (oude schoolvriendin van de Willem de Zwijger).Ook dit bruidspaar zag er prachtig uit samen, vooral Dieuw met een 6 maanden zwangere buik. De lunch bij Belvederewas heel gezellig en helaas kon ik er 's avonds niet bij zijn.

De laatste bruiloft was op vrijdag 2 juli van Robert & Michelle.Het was gezellig dat Robert voor de laatste keer een nachtje thuis sliep. 's Ochtends weer vroeg naar de kapper. Thuis was iedereen in rep en roer behalve Robert, grappig om te zien. Om 12 uur was het tijd om Michelle te gaan ophalen bij hun eigen huis in Dordrecht. Robert en pa reden voorop in de trouwauto, een fantastische oude porsch cabrio. Van de trap kwam werderom weer een prachtige bruid. Na alle oeh's en aah's zijn we naar het stadhuis van Dordt gelopen waar de plechtigheid gehouden werd. Hierna door naar de Grote Kerk, waar het heerlijk koel was en we ook een mooie dienst hadden. Na de kerkdoorgereden naar de feestlocatie in Delft, waar we heerlijk gegeten hebben en een erg gezellig feest hebben gehad.

Verder hebben we natuurlijk alle wedstrijden van Nederland gekeken en genoten van het prachtige vakantieweer. Daarnaast ben ik nog naar Amsterdam geweest voor een gezellig en lekker etentje met Nora, Sophie en Frederieke. Al met al was het lekker om weer even thuis te zijn, maar het was ook wel weer lekker om op zondag 4 juli weer het vliegtuig te pakken.

We zitten inmiddels alweer een week inVietnam en het volgende verslag zal snel weer verschijnen...

India

Op vrijdag 4 juni zijn we na een nachtelijke reisom 9 uur 's ochtends in Delhi geland. Aangekomen bij het hotel eerst lekker een douche genomen en toen meteen door naar een soort reisbureau'tje om onze treintickets te regelen. Helaas zaten alle treinen volgeboekt voor de komende dagen, aangezien het vakantietijd in India is. Na veel wikken en wegen (hersenen werkten niet meer zo snel zonder 26 uur slaap) hadden we besloten om voor de eerste 8 dagen een prive chauffeur te nemen (luxe backpackers als wij zijn) en daarna nog twee keer een nachttrein. Later die middag meteen naar bed gegaan en geslapen tot de volgende ochtend, waar we om 9 uur opgehaald werden om naar Jaipur te vertrekken.

In onze nep-corsa en met onze vriendelijke chauffeur Ramesh hadden we meteen een autorit van 5.5 uur voor de boeg. Onderweg hebben we onze ogen weer uitgekeken. Alles, maar dan ook echt alles zie je hier op straat --> kamelen, olifanten, heel veel koeien, straatkinderen, plassende/poepende mensen langs de weg, heel veel afval, auto's, fietsen, brommers, bussen, vrachtwagens en ga zo maar door!!! Na ongeveer 3 uur rijden bedacht een klein vrachtwagentje ineens dat hij naar de linkerkant van de weg moest, helaas reden wijook op de wegen konden we niet op tijd remmen. Na een flinke klap stonden we stil midden op de drukke weg. Ramesh heeft snel de auto aan de kant geduwd en het vrachtwagentje reed gewoon door... Binnen een minuut een kudde Indiers om de auto heen om de schade te bekijken (zie foto). We konden gelukkig wel doorrijden en om 14.30 uur kwamen we aan in Jaipur. De rest van de middag liggen zweten in het hotel, want het was zo'n 47 graden en we hadden gekozen voor een kamer zonder airco. 's Ochtends meteen naar een kamer met airco, wat een verademing.

Om 9 uur werden we opgehaald om Jaipur te gaan bekijken. Eerst naar Amber Fort, een indrukwekkend paleisboven op een heuvel.Op de weg naar beneden wilde een man een houten beeldje aan ons verkopen voor 20. We dachten eerst rupees (20 = 35 eurocent), maar dit was iets te positief gedacht want het bleek 20 dollar. Heel de weg naar beneden heeft deze man achter ons aangelopen en hij bleef maar zakken met zijn prijs. We hadden in het begin al tegen elkaar gezegd dat als hij tot 100 rupees (1.80 euro) zou zakken we het dan zouden doen. Net voordat we de auto in wilden stappen hoorden we: 'Yes sir,100 rupees!' Soms is onderhandelentoch wel heel leuk! Verder hebben wede City Palace en nog een aantal dingen bekeken. s' Middags snel weer de airco in, want het begon weer lekker heet te worden.

De volgende ochtend doorgereden naar Pushkar, een autorit van ongeveer 3.5 uur. Pushkar is een heilige stad waar vlees, eieren, alcohol en elkaar kussen verboden is. Na het inchecken zijn we de stad ingelopen op zoek naar het meer waar de pelgrims zich baden in het heilige water. Aangezien we aan het einde van de droge tijd zitten was er maar een klein plasje te zien. Verder werden we de hele tijd lastig gevallen door mensen die je bloemen geven, deze moet je in het water gooien om je respect te tonen. Bij de laatste hebben we toegestemd, dit hadden we beter niet kunnen doen, want puntje bij paaltje wilden ze een minimale donatie van 500 rupees. Wij hebben ze vriendelijkbedankt en zijn weg gelopen. De rest vande stad vonden wijniet heel bijzonder.

De volgende dag (dinsdag 8juni) weer de auto in op weg naar Ranthambore om hier tijgers te gaan spotten in het wild met een safari. Aangekomen in een hotel werden we aangesproken door een Engels stel, Sarah en Sean. Zij hadden al gekeken hoe de safari geregeld moest worden, maar ze waren nog op zoek naar mensen om de jeep te vullen. De volgende ochtend om 5 uur naar het boekingsbureau om jeep te regelen en om 5.45 uur waren we met een gids en chauffeur op weg naar zone 3 in het park. Het Ranthambore park is opgedeeld in 5 zones. In zone 3 & 5 heb je de meeste kans om tijgers te zien, maar je wordt willekeurig ingedeeld, dus we hadden geluk. Na 3 uur rondgereden te hebben in het park hadden we van alles gezien en gefotografeerd --> krokodillen, herten, pauwen, zwijnen, leguaan,heel veel soorten vogels en een uil, maar geen tijger. Toch een beetje teleurgesteld weer terug naar het hotel en met z;n vieren waren we het over eens dat we het nog een kans zouden geven met de middag safari. Om 14 uur weer naar het boekingsbureau en met een goed verhaal geregeld dat we in zone 5 zaten. Na een tijdje rond rijden langs de verschillende waterpoelen hoorden we plotseling het 'Tijgeralarm'. Vol gas naar de plek waar het 'Tijgeralarm' vandaan kwam en daar lag de King of the Jungle lekker te badderen. Helaas maakte een kinderen in een canter (soort open bus) veel lawaai en liep hij binnen 5 minuten weer weg. Na een half uurtje weer het 'tijgeralarm', weer vol gas. Het was dezelfde mannetjestijger, maar hij liep al snel weer de struiken in, wij erachteraan met de jeep tot op zo'n 7 meter afstand, waar hij lekker ging liggen. Toen er andere jeeps aankwamen snel weer het pad op, aangezien je minimaal 30 m afstand moet houden, we hebben dus heel veel geluk gehad. Het was zo gaaf om te zien!!!

De volgende dag (donderdag 10 juni) weer verder naar de volgende stad: Agra! De autorit duurde nu ongeveer 6 uur en we kwamen wat later in de middag aan. Vrijdag 11 juni was de Taj Mahal gesloten, aangezien het dan de vrije dag van de moslims is, dus hebben we eerst de andere bezienswaardigheden bekeken, zoals het Agra fort. Hier in Inda hebben ze onze bekendheid ook alweer ondekt, want we moesten meerdere malen met hele Indiaase gezinnen op de foto, blijft grappig!! Zaterdag was het dan eindelijk zover, om 6 uur 's ochtends waren we al op weg naar de Taj Mahal. We waren niet de enige die bedacht hadden om vroeg te gaan, want het was al ontzettend druk. Het was toch wel bijzonder om het wereldwonder van India in het echt te zien!!

Vanavond zeggen we helaas vaarwel tegen onze Ramesh en gaan we met de nachttrein door naar Varanasi, waar we ons eigen vervoer weer moeten regelen haha!!

Relaxen in Sri Lanka

Onze tijd in Sri Lanka zit er helaas ook alweer bijna op, wat gaat de tijd toch snel. Op 13 mei zijn we 's ochtendsvanaf het vliegveld van Nepalrichting Sri Lanka vertrokken, helaas met 2 tussenstops in India, dus we hadden een lange reis voor de boeg. Om 17 uur landde we in Delhi voor onze eerste tussenstop om vervolgens over te stappen op onze vlucht naar Chennai. Wij kregen te horen dat we door moesten lopen naar de immigratie en hier ging het mis. Bij de immigratiewilde zeeen stempelgeven op ons visum, aangezien we eerst een binnenlandse vlucht zouden hebben en dan pas naar Sri Lanka zouden vliegen, dus we waren dan al in India geweest. Een klein probleem was alleen dat als we terug zouden komen uit Sri Lanka we van 4 tot 22 juni op het vliegveld moesten blijven omdat we dan het land niet meer in mochten omdat we een single entry visum voor India hebben en die hadden we dan al verbruikt. Na een tijdje onderhandelen met een aantal Indiers hebben ze onze tickets omgezet naar een rechtstreekse vlucht naar Sri Lanka, wat alleen maar voordelen voor ons had (eerder in Sri Lanka, geen wachttijd, gratis eten & drinken in het vliegtuig, etc.). We spraken een Engelse jongen die 2 dagen eerder hetzelfde probleem had gehad, hij had alleen helemaal geen visum voor India en kon Nepal niet eens uit, waardoor hij zijn vlucht heeft gemist en een nieuw ticket heeft moeten kopen. Wij hebben dus heel erg geluk gehad dat we al een visum voor India hadden!!

Om 22.30 uur (i.p.v. 2.05 uur) kwamen we aan in Sri Lanka en hebben direct een taxi naar ons guest house genomen waar we een schitterende kamer kregen. Helaas had ik weer een of andere bacterie opgelopen ergens in Nepal of onderweg want ik heb heel de nacht met hevige buikkrampen rondgelopen. s' Ochtends was het nog steeds niet over en hebben we besloten om naar de dokter te gaan. Na 5 minuten liepen we naar buiten met 5 soorten pillen en die avond ging het gelukkig al veel beter. Tijm had ondertussen een trolley gekocht zodat we 3 weekjes heerlijk backpack-loos rond konden reizen.

Zaterdag 15 mei met de bus naar Kandy (4 uur reistijd) wat een geweldige ervaring was. De bussen rijden hier ontzettend hard, wat als voordeel heeft dat het lekker doorwaait en je kunt lekker naar buiten kijken en genieten van het landschap. Kandy op zich vonden wij niet heel boeiend, maar we hadden een mooi guest house met een balkon uitkijkend over het meer.

Op zondag hebben we meteen weer de bus gepakt om eerst in Dambulla een grot met allemaal boedha's te bekijken en vervolgens zijn we per tuktuk naar Sigiriya gegaan. Onderweg zagen we onze eerste olifant, lekker in het water voor een beetje verkoeling, zo gaaf! Aan het einde van de middag hebben we de enorme rots waar Sigiriya om bekend staat beklommen, het was een hele klim, maar het uitzicht was prachtig.

We vonden dat we wel even genoeg bezichtingen hadden gedaan en hebben op maandag meteen weer de bus gepakt om richting het strand te gaan. Het was een lange rit met de bus en een overnachting ergens aan de westkust, maar op dinsdagmiddag hadden we dan eindelijk gevonden wat we zochten.... STRAND!!! We hadden een cabana (soort boomhut) ongeveer 10 m van de zee vandaan. In de cabana kon je een groot luik open draaien waardoor je vanuit bed de zon kon zien opkomen, heerlijk. Het nadeel was dat er alleen heel veel beestjes rond kropen en dat de mensendie er zaten niet echt ons type mensen waren. Hierdoor hebben we besloten om onze koffer weer te pakken en door te gaan naar Ella. Dit is een plaatsje op 2000 m, dus heerlijk koel, vooral 's avonds. We hebben hier 'Little Adams Peak' beklommen. Op de weg er naar toe liepen we door de theeplantages met de plukkers, zo gaaf om te zien. Boven op 'Little Adams Peak' aangekomen trok helaas de mist op en hadden we niet het mooie uitzicht waar we voor gingen, maar we stonden wel midden in de wolken wat ook een hele aparteervaring was. 's Middags zijn we naar de theefabriek geweest, was heel leuk om te zien hoe dit gemaakt wordt en een openbaring dat alle thee van een en dezelfde struik komt.

Op vrijdag 21 mei hebben we de bus weer naar beneden gepakt om onze laatste weekjes te slijten aan de zuidkust. s' Middags kwamen we aan in Tangalla waar we afgezet werden bij een prachtig resort met allemaal huisjes, palmbomen, hangmatten en niet te vergeten strand en zee. Aangezien het laagseizoen is hadden we heel het resort voor onszelf. Elke avond heerlijke verse vis/garnalen gegeten in het restaurantje. De eerste dag zijn we alleen zo erg verbrand dat we niet meer in de zon konden, maar een kleinigheidje hou je toch. Vanuit Tangalla zijn we nog een keer schildpadden gaan spotten en we hebben een green turtle eieren zien leggen, echt zo gaaf om te zien. Na 5 dagen lekker relaxen hebben we onze koffer weer gepakt op weg naar Unawatuna om hier verder te relaxen aan het strand. Hier hebben we 2 daagjes gezeten en zijn vervolgens naar een guest house in Galle gegaan (10 minuutjes verderop). In Galle zitten we binnen het fort wat de Nederlanders achtergelaten hebben, verder zijn hier nog veel koloniale gebouwen, dus leuk om allemaal te bekijken. We hebben ook nog een dagje een scooter gehuurd om zelf eens op pad te gaan. Na 10 minuten begon de scooter te slingeren... een lekker band. We hadden het geluk dat we precies voor een garage gestopt waren, dus we konden hem meteen laten repareren. Vervolgens zijn we doorgereden naar de schildpaddenopvang. We hebben 3 mini green turtles de zee in gelaten, echt fantastisch, We hebben ook nog een bezoekje gebracht aan een enorme stupa in Galle. Was een relaxed dagje zo met een eigen scooter.

In Galle blijvenwe nu nog 1 dagje zitten voordat we naar Negombo afreizen om vervolgens op 4 juni het vliegtuig naar India te pakken. Nog maar 3 weekjes te gaan voor een korte vakantie in Nederland!!

Eindelijk weer internet.....

Hetheeft even geduurd maar we hebbenvandaag even een uurtje internet!!!! Ondertussen zitten we alweereen week in Sri Lanka, maarbij ons volgende internetbezoek hierovermeer. Het verhaal voor op de site hadden we in Nepalal getypt, dus bij deze veel leesplezier.....

Het is alweer anderhalve week geleden dat we op zondag 2 mei in Kathmandu, Nepal aankwamen. Na een prachtige vlucht over de Himalaya keken we onze ogen uit in de stad. Het was even omschakelen na 5.5 week in het ondertussen vertrouwde China, maar we voelden ons direct heel welkom.

Met een busje werden we naar de stad gebracht, waar Maoïsten begonnen waren met een staking. Overal op straat demonstranten met rode vlaggen en een hoop geschreeuw en gefluit. De Communistische Partij van Nepal (Maoïsten) eisen het aftreden van de huidige premier van Nepal, zodat hun eigen leider zijn plaats in kan nemen. Vanaf het dakterras van ons hostel zagen en hoorden we regelmatig een groep Maoïsten door de straat komen. Heel indrukwekkend om te zien, maar in de stad was er verder niets te doen. Door de staking is het openbare leven van heel Nepal stilgelegd. Winkels mochten alleen tussen 18-20 uur open, restaurants mochten helemaal niet open en er was geen verkeer (behalve een enkele toeristenbus van en naar het vliegveld). Vrijdag 12 mei zijn er veel tegen protesten geweest van de locale bevolking en buitenlandse organisaties waardoor de Maoïsten hebben besloten om de algehele staking te stoppen, maar door te blijven gaan met demonstraties. Eind mei moet er een beslissing komen en tot die tijd blijft het dus onrustig in Nepal. Wij hebben besloten dit niet af te wachten en vliegen op donderdag 13 mei door naar Sri Lanka, waar we onbezorgd kunnen genieten van tropische stranden en de natuur....

Toen de staking eenmaal voorbij was waren we blij dat we de kans hebben gekregen om een ‘autovrij' Kathmandu te mogen ervaren. Zaterdagochtend hoorden we al het getoeter en eenmaal op straat moesten we gewoon wachten en goed uitkijken om de straat over te kunnen steken. Door de kleine winkelstraatjes van Thamel (wijk in Kathmandu) scheurden motors en kleine Suzuki taxi's, de stad was meteen weer levendig. We hebben veel door de stad gelopen en deze heeft zijn goede maar ook zijn slechte kanten. De Nepalese bevolking is ontzettend vriendelijk en overal zie je prachtige straatjes met tempeltjes, als je tenminste door alle rommel op straat heen kunt kijken. Van prullenbakken hebben ze hier nog nooit gehoord, want alles wordt zo op straat gegooid. Daarnaast zijn er heel veel straatkinderen, helemaal zwart van viezigheid en lijmsnuivend proberen ze door middel van bedelen nog iets te krijgen. Echt heel zielig om te zien, maar ons werd toch afgeraden iets te geven aangezien er binnen een paar seconden nog 10 kinderen voor je staan.

In de tussentijd hebben we ook ons visum voor India geregeld, hiervoor moesten we twee ochtenden ongeveer 3.5 uur wachten om de eerste ochtend een formuliertje in te leveren en een bonnetje te krijgen en de tweede ochtend dit bonnetje en je paspoort in te leveren en te betalen. 's Middags moesten we dan nog terug komen om het paspoort met visum weer op te halen, helaas hadden ze mijn naam verkeerd geschreven en moesten we de volgende ochtend nog een keer terug komen.

Dinsdag zijn we met een taxi naar Bakthapur gegaan, een klein stadje ongeveer een half uurtje rijden van Kathmandu vandaan. Het is een prachtig oud stadje met smalle straatjes die leiden tot prachtige pleintjes met pagodes. Vanuit ons hotelletje hebben we een prachtig uitzicht op Durbar Square. Vandaag (woensdag) nog een dagje genieten van Nepal, waar onze reis iets anders liep dan verwacht...

Laatste keer China...

We zitten ondertussen alweer ruim een week in Chengdu, maar eerst zijn we nog 3 dagen in Lijiang geweest. Het is een heel gezellig, maar druk toeristische stadje, met een doolhof van straatjes. Vanuit Lijang hebben we op de 3e dag de bus genomen naar Panzhihua, dit is ongeveer 125 kilometer hemelsbreed. We gingen alleen door een berggebied heen, waardoor het uitzicht prachtig was maar we er wel 8 uur over gedaan hebben. In Panzhihua konden we gelukkig drie uur later (18.45 uur) de trein naar Chengdu pakken, waar we de volgende ochtend om half 10 aankwamen.

In Chengdu hebben we veel door de stad geslenterd, maar we hebben ook nog een paar uitstapjes gemaakt en wat tempels bekeken. Op zondag 25 april hadden we een tour geboekt om naar de panda's te gaan. Dit ging kon helaas niet doorgaan aangezien Tijm de nacht ervoor steeds moest rennen naar de wc, waar het er aan alle kanten uit kwam. De dag erna nog rustig aan gedaan en toen ging het gelukkig al weer veel beter. Poging 2 is wel gelukt en we zijn op dinsdag naar de panda's geweest. Het was echt fantastisch om deze knuffeldieren te bekijken.

In het hostel hadden we te horen gekregen van 3 Nederlandse jongens dat er donderdagnacht een koninginnenfeestje zou zijn in de stad. Dit werd georganiseerd door Nederlandse studenten die in Chendu studeren. Donderdag de stad in op zoek naar een oranje-outfit. 's Avonds in het hostel waren sowieso de Nederlanders gekleed in het oranje, maar ook een paar engelse, echt lachen. Naeen paar biertjes voor ons en de voor de rest liters bier, met de taxi naar het feestje. Hier meegezongen met de nederlandse hits, nog een biertje gedronken en rond 2 uur de taxi weer naar huis. Hebben we toch nog een beetje het koninginnendag gevoel gehad.

Helaas ging de volgende ochtend de wekker alweer om 8 uur, om met nog 4 amerikanen, naar Lehan Giant Boedha te gaan. De boedha was ook echt enorm (71 meter) enheel gaaf om te zien. De foto's zeggen meer waarschijnlijk.

Vandaag is onze laatste dag alweer in Chengdu en ook in China, want morgenochtend vroeg vliegen we naar Kathmandu (Nepal). Onze Tibettour is uiteindelijk helaas niet gelukt, aangezien we geen mensen konden vinden die dezelfde tour wilden doen om op deze manier de kosten iets omlaag te krijgen. We maken morgen met het vliegtuig nog een tussenstop in Lhasa, dus zo zijn we toch nog een beetje in Tibet geweest........

Kunming & Dali

Aangekomen in Nanning (9 april) na een busreis van 4.5 uur hebben we direct bij het treinstation tickets geboekt voor Kunming. Onderweg kwam er een motortje langs met een gevilde dode hond achterop, dit en het feit dat Nanning niet echt een mooie en bruisende stad is waren we dus blij dat we de volgende avond weer verder konden.

Na een nachtje treinen kwamen we 's ochtends aan in Kunming. Het zonnetje scheen en het was rond de 30 graden, heerlijk om je dag mee te beginnen. In het hostel moesten we weer even omschakelen aangezien we de sanitaire voorzieningen weer moesten delen, luxepaardjes als wij zijn!! Het hostel was verder heel gezellig. In de middag zijn we de stad gaan verkennen, eerst naar het Green Lake Park. Hier komen alle Chinezen bijeen om muziek te maken, te gymnastieken en om te kletsen. Heel leuk om gewoon alleen al mensen te kijken en te zien hoe ze aan het genieten zijn. Na het park zijn we door gelopen naar de Bird & Flower Market, hier hebben we ook weer onze ogen uitgekeken. Tientallen vogeltjes in een hokje gepropt, heel veel hamsters helemaal op en in elkaar in een doos, konijntjes in een hokje wat bijna kleiner is dan het konijn zelf en het toppunt was een doos vol kuikentjes in alle kleuren!! We blijven erbij dat de Chinezen geen diervriendelijke mensen zijn!

Dag 2 in Kunming zijn we naar de West Hills gegaan. Met een kabelbaan de 'berg' op en genoten van een prachtig uitzicht over de stad en een heel groot meer. Vervolgens zijn we op het gemak helemaal naar beneden gelopen, waar we de bus weer terug naar de stad hebben gepakt. Bij het busstation hebben we direct bustickets voor Dali geregeld, we moesten eerst naar Xiaguan (DaliNew City)om het visum te verlengen.Wat we niet wisten is dat je hiersowieso aankomt al ga je naarDali. Wij in het busstationop een kaart de plaats aangewezen en het was geregeld, dachten we.. Later in het hostel kwamen we erachter dat we Xiangyun hadden aangewezen, i.p.v. Xiaguan. De eerste ligt 40 km voor Xiaguan. Wij de volgende ochtend (13 april) vroeg naar het busstation om onze tickets te laten annuleren en nieuwe tickets te kopen, dit was gelukkig allemaal geen probleem. Om 9.10 uur zaten we in de bus richting Dali.

Om 13 uur kwamen we aan bij ons hostel in Dali. Eerst wat gegeten en gerelaxed en op het gemak even het stadje doorgelopen. De volgende dag met de bus van Daili terug naar Xiaguan om bij de PSB (Public Service Bureau) ons visum te verlengen. Wij hadden gelezen dat dit 30 min. zou duren, maar dit werden 3 werkdagen en met het weekend ertussen konden we maandag het visum ophalen. Aangezien we nu nog min. 5 dagen in Dali zouden verblijven hebben we een ander hostel geboekt, de eerste was niet super.

Op donderdag 15 april kwamen we aan in ons nieuwe ho(s)tel gerund door een Engelse en een Amerikaanse. We kregen een warm welkom van 2 grote golden retrievers (honden). Het hotel zag er prachtig uit! Dezelfde middag zijn we naar het Er Hai Park geweest, waar we lekker in het zonnetje gerelaxed hebben met een mooi uitzicht over het meer. 's Avonds kwam ik er alleen achter dat ik me was vergeten in te smeren, aangezien in heel erg verbrand was. In de stad is ook geen aftersun te vinden, dus ik moest het er maar mee doen. De volgende dag was de verbranding nog steeds zo erg en voelde ik me ook helemaal niet fit en hebben we een dagje rustig aangedaan.

Zaterdag voelde ik me nog niet helemaal fit, maar zijn toch wat gaan doen. Met een kabelbaan zijn we de Changshan Mountains of Dali opgegaan. Dali ligt al op 2000m en we zijn nog eens gestegen tot ruim 3000m. Boven in de bergen aangekomen kon je een pad volgen van 12 km, het was een prachtige tocht.Aan heteindkon je met een kabelbaan weer naar beneden.

Het stadje Dali zelf is een oud stadje van 4m2 met verschillende toeristische straatjes, winkeltjes en restaurantjes. Veel Bai vrouwen (bevolking van hier) lopen nog in traditionele kleding. Op straat werd er steeds door oude vrouwtjes naar ons gefluisterd, later begrepen we dat ze jointjes aanbieden. We dachten dat het wiet geimporteerd werd uit Birma of andere landen, maar nee hoor het is hier gewoon onkruid wat langs de weg groeit.

Vandaag gaan we ons paspoort ophalen en vertrekken morgen met de bus naar Lijiang!!